Nic nie zrobiłam, jeszcze bardziej żałuję.

Codzienność.

Długi weekend i brak konkretnych planów.
Poszłabym z kimś na spacer.


Nie myśleć o niczym.
Nie musieć już nic.

Szczęścia.

Muszę to zrobić.
Najwyżej później będę żałować.

Popieprzone PKP.
Tyle wolnego i nawet do domu jechać nie można.


A teraz spróbujmy wszystko naprawić.
Tak po prostu...


Nowa filozofia życia.
Powiedz "kocham" i urwij kontakt.
Cudownie.

Brakowało mi dobrej kawy.

W oczekiwaniu na cud.


I znowu robię sobie krzywdę. Robię innym krzywdę.
Niszczę to, co tak wspaniale się zaczęło.

Stare dobre czasy.


Nie radzę sobie, ktoś chętny mi pomóc?

Monotonność weekendowa.
Która powoli przestaje mi się podobać.

Przestań!
Psujesz mi całą zabawę.

Do cholery, i co ja jutro zrobię?

help?

Dziwny okres w moim życiu.
Niech ktoś mnie odwiedzi!


Jak łatwo sprawić, bym poczuła się niepotrzebna.

Nienawidzę takiej "szczerości".



Zrób coś z sobą.
Nie wiem, może zniknij.

Chcę, aby się spełniło.

Jest 100.


Zajmij się tym co ważne.
Oni przestaną istnieć...

Kasa się kończy.

Zimno.
Chyba pierwszy raz w życiu wcale mnie to nie cieszy.

Lubię  gdy ktoś zwraca na mnie uwagę.
Ale takiej ilości osób już nie ogarniam.


Zawsze jak jest pięknie pojawi się jeden mały element, nie pasujący do reszty układanki.

Taki stan mi odpowiada.

Przyjaźń.
Już dawno zapomniałam o tym słowie.
Najwyższy czas sobie przypomnieć.

Czekam, aż ktoś zrobi mi rano jajecznicę.

A spróbuj teraz wszystko popsuć.

Dobry start. To dziwne, ale prawdziwe.

Znana i lubiana...
Weźcie mnie obudźcie.

Nie kombinuj, nic z tego nie będzie.
Nie zaczynaj czegoś, co jest bez sensu.
I tak wszystko skończy się tak samo.

Uczyć się!


Zacznij normalnie spać.
Bo nie wyrobisz.

Jak pretensje, to nie do mnie.

Przestańcie tyle pierdolić.


I pamiętajcie o krótkoterminowych marzeniach.




Chcę więcej snu.

Nowość. Nowa przestrzeń, nowe towarzystwo, nowe buty. Nowe życie.

Tylko go nie spieprzyć.

Napisać, czy nie?

Cholernie trudne

jest zdecydować

co jest ważne,

a co bez znaczenia.

Jutro

zobaczyć świat o 9,

zanieść zdjęcia,

kupić jebany kabel,

spotkać Gośkę o 11,

umrzeć,

pojechać tramwajem,

znów umrzeć

i nie starać się być

najwspanialszym człowiekiem,

bo i tak nie wyjdzie.

Nigdy.