Nigdy nie będę szczęśliwa. Nigdy.

Ciągnę dalej to samo, nie zmieniło się nic.

Cały dzień się uczę, głoduję, nie potrafię się wyspać.
Do tego nieprzerywalny ból głowy, ciągle niezałatwione problemy emocjonalne.


Jutro może się wszystko wyjaśnić!
Złe przeczucia, bardzo złe...

Jest dziwnie. Dość negatywnie.
Ja chyba tak nie potrafię.

To chyba już za dużo. Niszczę się, niszczą się chwile.


Ale wiem, że niedługo wszystko się zmieni.

Każdy wstydzi się trzech rzeczy.
Tego jak wygląda.
Tego, że za mało wie.
Tego, że niewystarczająco dobrze radzi sobie w życiu.

Każdy.

Pochylając usta nad czułością.


Noc muzeów.

Chora na samotność.

Szukając zrozumienia, lecz nie znajdując go w takim wymiarze w jakim by się chciało.


Upić się zieloną herbatą i nie spać przez kilka dni...

Niech będzie jak dawniej...


How can it feel, this wrong