Nigdy nie będę szczęśliwa. Nigdy.

Ciągnę dalej to samo, nie zmieniło się nic.

Cały dzień się uczę, głoduję, nie potrafię się wyspać.
Do tego nieprzerywalny ból głowy, ciągle niezałatwione problemy emocjonalne.


Jutro może się wszystko wyjaśnić!
Złe przeczucia, bardzo złe...

Jest dziwnie. Dość negatywnie.
Ja chyba tak nie potrafię.

To chyba już za dużo. Niszczę się, niszczą się chwile.


Ale wiem, że niedługo wszystko się zmieni.

Każdy wstydzi się trzech rzeczy.
Tego jak wygląda.
Tego, że za mało wie.
Tego, że niewystarczająco dobrze radzi sobie w życiu.

Każdy.

Pochylając usta nad czułością.


Noc muzeów.

Chora na samotność.

Szukając zrozumienia, lecz nie znajdując go w takim wymiarze w jakim by się chciało.


Upić się zieloną herbatą i nie spać przez kilka dni...

Niech będzie jak dawniej...


How can it feel, this wrong

Kolejny miesiąc mi uciekł.
Zostawił po sobie dużo niezrozumiałych emocji.


Porozwieszałam
łzy na sznurku - 
wyschną.

I znów nie radzę sobie z życiem.
No kurwa.



Jestem zbyt smutna, by być w końcu szczęśliwa.


Wmawiać sobie, że tym razem będzie inaczej. Później cierpieć. Jak zwykle.

Miesiąc mi gdzieś uciekł.
A chyba był dość ważny...

Czas na zmiany, może zróbmy coś, czego nikt się nie spodziewa?

Cała intryga poszła się... Na szczęście nie z mojej winy.


"Cause her emotions carry her away. 
I watch it from my rooftop, every night."

Jedna chwila, kilka słów i znowu wszystko wróciło do normy.
Nie mam pojęcia czy to dobrze.
I nie dowiem się, nie zdążyłam się nacieszyć goryczą.

Nie wiedziałam, że ludzie tak szybko rezygnują z walki o własne przekonania.



Koniec marnotrawstwa czasu!

To się nigdy nie zmieni.
Nie próbujcie, nie dacie rady.


Może idźmy własną drogą.

Nie ma mnie dla nikogo.

Sesja sesja.
Ostatni egzamin i tydzień wolnego.

Jest ciężko, ale da się przeżyć.

Gdyby inne sprawy tak jasno się układały...

Już jutro.

To nie będzie dobry dzień. Tydzień. Miesiąc.

Tak wiele zależy od tych kilku chwil.

21 dni, zły fason i wstyd.

Radości, miłości.
Nowych przyjaźni, które nie znikną gdy tylko pojawią się problemy.
Sukcesów małym kosztem.
Lepszego jutra, nie wypominając błędów wcześniejszych dni.


"To będzie dobry rok, bez rocznic i postanowień,
Bez wspomnień i rozczarowań."

Wesołych.

Żebym dostała upragniony spokój.
Żebym wszystkie problemy nagle zniknęły.
Żebym schudła. I to tak porządnie.

I żeby ktoś mi wytłumaczył, czym jest szczęście.

Nic się nie układa.

Może być jeszcze gorzej.

Norma.

Życie to nie bajka.
Coraz bardziej to sobie uświadamiam.


Wykorzystaj i porzuć, jak zwykle.


Miłość to forma uprzedzenia. Kochasz to, czego potrzebujesz, kochasz to, co poprawia ci samopoczucie, kochasz to, co jest wygodne. Jak możesz twierdzić, że kochasz jednego człowieka, skoro na świecie jest dziesięć tysięcy ludzi, których kochałabyś bardziej, gdybyś ich kiedyś poznała? Ale nigdy ich nie poznasz.


Pełen słoik słonych wspomnień...

Pierwsze sprawdziany, pierwsze kolokwia...
Chociaż jedna 5 już się pojawiła.

Choroba zniknęła, ale katar pozostał.
Przy okazji wszyscy wokół są zarażeni.

Takich rzeczy się nie robi.
Zapłacisz za to.
I nigdy tych chwil nie będziesz wspominał dobrze.

Zemsta, zemsta...

Nie rozumiem.
A chciałabym bardzo.
Świat byłby nudny bez wszystkich emocjonalnych sekretów, ale czasem przydałyby się konkrety.

Długa, męcząca, sześciogodzinna nauka.
Tylko żeby była jeszcze owocna...

Czas, czas, czas.